eiendom

eiendom

subst. m eiendom ( eiendommen - eiendommer - eiendommene) ['æjəndɔm]

1 område som noen eier (ofte hus med tomt)

en stor eiendom, en vakker eiendom, privat eiendom

2 eiendel

Kommoden er min eiendom.

Oversettelser

eiendom estate, property, possession, premises

eiendom المبنى والأراضي التابعه له, عِزبة, مِلكِية

eiendom prostory, statek, vlastnictví

eiendom ejendom

eiendom Eigentum, Gelände, Landsitz

eiendom κτήμα, περιουσία, στεγασμένος χώρος

eiendom estado, local, propiedad

eiendom alue, kartano, omaisuus

eiendom locaux, propriété

eiendom imanje, prostorije, vlasništvo

eiendom locali, patrimonio, proprietà

eiendom 土地建物, 地所, 所有物

eiendom 부동산, 재산

eiendom eigenschap, huis, landgoed

eiendom lokal, posiadłość, własność

eiendom estabelecimento, estado, propriedade

eiendom здание и прилегающая территория, поместье, собственность

eiendom egendom, förutsättningar, gods

eiendom ทรัพย์สมบัติ, ทรัพย์สินที่ดิน, ที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง

eiendom bina ve etrafındaki arazi, malikane, mülk

eiendom bất động sản, khuôn viên, tài sản

eiendom 前提, 财产